środa, 18 czerwca 2014

Rozdział 13/Victoria to szmata!

Obudziłam się dość wyspana i z uśmiechem na twarzy.Jednak gdy tylko przypomniałam sobie o wczorajszych wydarzeniach radość znikła tak szybko jak się pojawiła.
Ciąża.
Ktoś chciał mnie otruć.
Złe samopoczucie.
O mój Boże! Ciąża! Nie...To nie może być prawda...Mam 19 lat,męża który ma 20 lat, córkę która ma dopiero 2 miesiące i 4letnią siostrę na utrzymaniu! Nie mogę mieć jeszcze jednej córki..To nie możliwe..Z oczu pociekły mi niekontrolowane łzy.Usłyszałam kroki dobiegające z salonu...Stawały się coraz głośniejsze.. Wierzchem dłoni otarłam mokre oczy i policzki i spojrzałam w stronę drzwi które się uchyliły a za nich wyszedł Harry.
-Hej.-Podszedł do mnie i pocałował mnie w czoło -Czemu płakałaś?Tylko nie mów że nie bo widzę twoje lekko przekrwawione oczy,a policzki dalej świecą się od łez.
-Ja...po..po prostu..sobie ...nie radzę -wyjąkałam i wybuchłam płaczem.Harry usiadł obok mnie na kanapie i przytulił mówiąc:
-Cii.Już wszystko dobrze..Powiedz mi co się dzieje a wszystko jakoś rozwiążemy..-Chociaż przemawiał tak do mnie kilkanaście minut,to łzy dalej ściekały mi po policzkach.Mój mąż podał mi opakowanie chusteczek i cierpliwie czekał aż się uspokoję.Po baardzo długim czasie moje oczy wyschły i już nie wyciekały z nich moje łzy..
-Teraz powiedz mi co się dzieje,najdroższa.-Uśmiechnął się łagodnie i czekał aż coś powiem..
-A jak mam się czuć?-Zaczęłam łamiącym się głosem.-Wczoraj ktoś próbował mnie otruć. Dodatkowo mam problemy z sercem.Tęsknię za moją córką i za siostrą,psuję nam miesiąc miodowy,boli mnie brzuch i ogółem wszystko się wali...A i może jestem w ciąży..
Harry przytulił mnie mocno do siebie..
-Nie płacz..Wszystko wróci do normy..Przed chwilą miałem telefon od Martiny.Dzwoniła na Twój telefon kilkadziesiąt razy więc postanowiłem odebrać.Od razu poznała mnie kim jestem.-Zaśmiał się cicho.-Powiesz mi czy ona jest Directioner?
-Tak.- Dzięki jego śmiechowi od razu lekko poprawił mi się humor.- Od kilku lat jest największą Directioner jaką widziałam,nie licząc mnie.Od naszego młodego wieku czyli jak miałyśmy po 13-14 lat to każdy plakat,film,piosenka,książka,gazeta czy cokolwiek innego było nasze..Zawsze uważałam Was za coś w stylu najważniejszych..Na waszym przykładzie nauczyłam się żyć i nie przejmować komentarzami ludzi..Wiem już że nawet najgorszy komentarz jest bezpodstawny...Ale skończmy o tym gadanie i mów co chciała Martina?
-Wiem tylko tyle że chodzi o Kate i o twoją ciocię..Ale musisz sama zadzwonić to ci wytłumaczy.-Podał mi telefon,przytulił i pocałował w czoło- Dzwoń i rozmawiaj a ja idę nas pakować.
-Co?Czemu??-Zapytałam.-Nie mów że przeze mnie!
-Nie! Po prostu twoje zdrowie jest ważniejsze.-Uśmiechnął się i wyszedł z pokoju.Wybrałam numer Martiny.
-Halo?!-Odebrała po pierwszym sygnale.
-Hej.Tu ja Vicki. Chciałaś ze mną rozmawiać.O co chodzi?
-O ciocię Stephanie.Pamiętasz ją?
-Tak.-Odpowiedziałam zdenerwowana.Ciocia Stephanie była siostrą mojej mamy i to ona zawsze traktowała mnie poważnie.
-Ona chce żeby Kate zamieszkała z nią a nie z Tobą czy mną.Powiedziała że jej wnuk ma Twittera i przeczytał że jesteś zaręczona z Harrym i powiedział o tym ciotce, która pierw nie skapnęła się o co chodzi,a potem jak skumała że on jest gwiazdą to doznała że to ona się zajmie małą bo u was będzie jej źle bo będą fani,zdjęcia gazety itd..-powiedziała bardzo szybko i zamilkła czekając na moją decyzję.
-Szczerze się z nią zgadzam..Kiedy chce ją zabrać?
-Jutro ma bilet na 14.00.
Westchnęłam -Nie wiem czy dam radę wrócić..Ale postaram się..A jak coś to Em i Dan ją odwiozą na lotnisko.
-OK.Sorka ale muszę kończyć,chłopak mnie wzywa..
-Mmm hyhy! Do zobaczenia-rzekłam i się rozłączyłam.Odwróciłam się i zobaczyłam że za mną stoi Harry.Po jego minie pomyślałam że słyszał cała rozmowę..Patrzył na mnie a potem bez słowa mnie przytulił a potem spojrzał mi w oczu i szepnął
-Będę zadowolony i szczęśliwy z każdej twojej decyzji.
Uśmiechnęłam się i pocałowałam Harrego w usta a on odwzajemnił pocałunek.Zaczęłam rozpinać jego koszulę a on zaczął odpinać moją  bluzkę na zamek który znajdował się pośrodku pleców. Hazza pociągnął mnie za ręce w ten sposób że leżałam na nim i już miałam zacząć go mocniej całować gdy nagle pisnęłam z bólu który rozdzierał mój brzuch.
-Co jest?!-zapytał wyraźnie zaniepokojony Harry
-Brzuch..Boli-jęknęłam i zsunęłam się na podłogę uderzając głową o posadzki.
-Victoria!!!-Harry szybko zszedł z kanapy i podniósł mnie z łatwością i położył na sofie.Pobiegł po apteczkę i podał mi lekarstwo które miało szybko zadziałać, a sam zaczął oglądać moją głowę,czy czasami jej nie uszkodziłam.Po kilku minutach brzuch przestał boleć a głowa nie była uszkodzona.Harry przez cały czas pakował nasze ciuchy i zamówił bilety na powrotny samolot.Zapięłam bluzkę,ubrałam balerinki i wyszliśmy na dwór gdzie czekała na nas taksówka.Po kilku minutach byliśmy już na lotnisku a potem w samolocie. Hazza za dopłatą zarezerwował nam miejsce z tyłu przysłonięte zasłonką.Siedziałam obok Harrego a między nami zaległa cisza..Hazza złapał mnie w pasie i posadził sobie na kolanach.Siedzieliśmy,śmialiśmy się gdy wnet mój mąż zapadł w sen.Uśmiechnęłam się wyjęłam swój telefon i zrobiłam zdjęcie naszym rękom na których widniały tatuaże. Nadgarstek mojego męża ozdobiony był piękną różą a mój napisem LoVe i jednym wielkim sercem.Następnie ustawiłam telefon i pstryknęłam fotkę mojemu śpiochowi, a potem sobie. 3 Zdjęcia wstawiłam na Tt z opisem.
Podróż do domu.Nie dawno ruszyliśmy a mój mąż już śpi.Kocham Cię głupku! xox Vicki.♥
Wyłączyłam telefon i oparłam się wygodnie w fotelu i po kilku sekundach zasnęłam.

~~~~~~~~~~~~~~~~
Obudziłam się w samochodzie.Spojrzałam zdezorientowana i zobaczyłam że samochód prowadzi Harry.Spojrzał na mnie ale nic nie powiedział tylko uśmiechnął się ciepło.Wyjęłam z torebki która leżała obok moich nóg telefon i zobaczyłam tonę hejtów od "Directioner" Ale także kilka odpowiedzi od osób które cieszyły się moim szczęściem.Wyłączyłam telefon i wrzuciłam go do torby.Hazza spojrzał na mnie z uniesionymi brwiami ale tylko pokręciłam głową.Pogłaskał mnie po policzku i szybko przeniósł wzrok na drogę.Zaczęłam rozmyślać..Dokładnie 2 godziny temu Katy wyleciała do Brukseli gdzie będzie mieszkała razem z ciocią Stephanie.Aria czeka na mnie w domu razem z Em.Dan wróciła już do swojego domu.Em miała mi coś do powiedzenia.Podobno coś ważnego.Na jutro podobno mam wizytę u ginekologa i lekarza prowadzącego. Ciekawe co mi dolega.. Nagle poczułam zimny wiaterek i zdałam sobie sprawę że drzwi auta są otwarte.Zerknęłam zdezorientowana i nagle zdałam sobie sprawę,że już zaparkowaliśmy a Hazza czeka aż wyjdę z samochodu.Wzięłam swoją torebkę i ruszyłam powoli w stronę domu, za których wyskoczyła Em z Arią w wózku.Postawiła wózek przy progu i pędem przybiegła do mnie przytulając mnie mocno do siebie.Uśmiechnęłam się,przez łzy. Tęskniłam za tą moją roztrzepaną przyjaciółką.
-Tęskniłam.-szepnęła,a ja w odpowiedzi przytuliłam ją mocniej.Oderwała się ode mnie i pobiegła po wózek.
-Hej maleńka!-szepnęłam i wzięłam małą na ręce gdy wnet poczułam dłonie na talii.
-Moje dwie ślicznotki.-Oznajmił Harry i pocałował mnie w policzek. Uśmiechnęłam się,włożyłam małą do wózka i złapałam Harrego za rękę i spojrzałam na Em,która stała szczęśliwa.Z domu wyszedł Zayn.Uśmiechnął się do nas uroczo i wnet zauważyłam jak łapie Emilii w talii.Moja przyjaciółka wzięła głęboki wdech i rzekła.
-Victoria,Harry?-Spojrzałam w jej oczy.-Wczoraj Zayn mi się oświadczył i chciałam się Was zapytać czy zostaniecie naszymi świadkami na ślubie?
Nie odezwałam się słowem tylko podeszłam do niej i położyłam jej dłonie na ramionach.
-Jakąkolwiek podejmiesz decyzję,uwierz że zawsze Ci pomagała.-Zwróciłam się twarzą do Zayna- Ufam Ci i jesteś przyjacielem mojego męża,ale jeżeli zranisz uczucia mojej przyjaciółki to ja skopię Ci tyłek.
Uśmiechnął się i powiedział;
-Dobrze Cię rozumiem i to samo powiedziałem Harremu gdy powiedział mi że jesteście razem ale uwierz mi że ja nie mam zamiaru krzywdzić Emilii.A po za tym Em chciała coś jeszcze powiedzieć.
-Em?-zapytałam zdezorientowana.
-Victoria...Ja jestem w ciąży bliźniaczej.Będę miała synka i córeczkę!
-Boziu! Gratuluję kochanie!-Podbiegłam do niej co nie było właściwym ruchem bo już w połowie drogi zatrzymał mnie ból brzucha.Stanęłam uśmiechnęłam się krzywo i zacisnęłam zęby.Podeszłam na chwiejnych nogach i uścisnęłam Em.-Jak je nazwiesz?
-Hanna i Caleb..-Uśmiechnęła się nieśmiało.Zamiast coś powiedzieć uśmiechnęłam się.Harry odchrząknął i spojrzał na mnie wyczekująco.Westchnęłam ciężko.
-Prawdopodobnie jestem w ciąży.
-Realy?!-Wykrzyknął Zayn.Pomachałam głową.-Gratuluję piękna!-Podbiegł i uścisnął mnie mocno.
-Może wejdźmy do domu?-zasugerowałam,uśmiechnęłam się i weszłam do domu.
Cały wieczór spędziliśmy na rozmowie,wspominaniu,śmiechu..Kiedy Em i Zayn poszli za rękę do domu uśmiechnęłam się wyczerpana.Zaniosłam małą Arię do łóżeczka,weszłam do swojej garderoby,wzięłam stary T-shirt,czarne dresy,kosmetyczkę i ruszyłam do łazienki,gdzie wzięłam gorący prysznic.Następnie umyłam włosy które związałam w kucyk i ubrałam swoją "piżamę".Zeszłam na dół do salonu gdzie siedział Harry i patrzał na jakąś kartkę.Podeszłam do niego na palcach i stanęłam tuż za nim i zerknęłam na kartkę,która okazała się fotografią.Przedstawiała mnie i Adriana...mojego byłego...Byliśmy wtedy na balu absolwentów..Całowaliśmy się..Harry odwrócił się i spojrzał na mnie. Bez słowa podał mi fotografię i odwrócił ją tyłem..Zobaczyłam napis..
Otwórz szerzej oczy.Victoria to szmata!
-A

-Co to ma znaczyć?-Zapytał Harry, głosem który zdradzał jego niepokój.
-To ja i...Adrian..4 Lata temu..Na balu..
-Czyli to stara fotografia tak?
-Tak.
Usłyszałam jak Hazza odetchnął ze spokojem.
-Przepraszam ale trochę się zdenerwowałem.
-Nic nie szkodzi.
-Wynagrodzę Ci to.-Szepnął z tajemniczym blaskiem w oku.
-Jak?-Zamruczałam,.
Ale zamiast odpowiedzieć pocałował mnie w moje usta które od razu odwzajemniły pocałunek.Zaczęłam kierować się w stronę sypialni..Hazza położył mnie na łóżku i ściągnął z siebie szybko bluzkę i zaczął ściągać moją.Uśmiechnęłam się i zaczęłam go całować w różowe usta.Zaczęliśmy się śmiać.Harry zaczął szeptać moje imię mi do ucha i głaskać po plecach.Nasz namiętny pocałunek stawał się coraz bardziej odważniejszy.Odwróciłam się i zobaczyłam otwarte drzwi od naszej sypialni.Oderwałam usta od Harrego,wstałam i przymknęłam drzwi i z powrotem spojrzałam na Harrego który uśmiechał się łobuzersko.Wskoczyłam do łóżka i usiadłam na kolanach mojego męża.
-Jakoś dużo mi nie pokazałeś.-Szepnęłam mu do ucha na co on oznajmił
-Zaraz ci pokażę.
Przytulił mnie i zaczął bardzo namiętnie całować.Jego ręce jeździły po mojej skórze wokół pleców.Nagle złapał za zapięcie stanika i je odpiął.Popchnęłam go rękami żeby się położył,na co on nie odrywając ust od mojej skóry przewrócił się tak że leżał tuż pod nim.Złapałam go w pasie.W cały pocałunek włożyłam wszystkie uczucia.Ból,miłość,namiętność,smutek,szczęście..Zaraz dostałam odpowiedź i poczułam że mój mąż odczuwa to co ja. Ból za ból,namiętność za namiętność,miłość za miłość,szczęście za szczęście,smutek za smutek..Nie wiedziałam gdzie kończę się ja a gdzie zaczyna Harry..Połączyliśmy się w jedność...To jest moje miejsce pomyślałam i zaczęłam spędzać swoją jedną z cudownych nocy..


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
OK.Wiem że nie jest ten rozdział najlepszy itd ale musiałam..Razem z moją Bff Agą doznałam że brakuje szczegółów..Więc dodałam hyhy ; 3
Dedykuję to Zosi i Agnieszce, dzięki którym żyję i w których mam wsparcie..Kocham Was..
♥!♥♥♥♥
♥Madzia♥

środa, 11 czerwca 2014

Rozdział 12/Tęsknię już za tobą!

1 ROK PÓŹNIEJ

Jest sobota.Już prawie miesiąc temu na świat przyszła moja córeczka Aria.Mała Kate mieszka u nas już kilka miesięcy i ma dopiero 4 latka ale zawsze mi pomaga i bawi się z moją Arią.Ślub ma odbyć się za 2 tygodnie.Zaprosiliśmy; Lou,Liam,Niall,Zayn,Emilii,Jake,Demi,Danielle,Perrie,Martina, Rose [Moja starsza siostra] Gemma,Lily, Rodzice Harrego i 50 Directioner które wygrały konkurs.Myślę iż nas ślub będzie wyjątkowi tak jak my! Zerknęłam na zegar. Jest 22.37.Maluchy już dawno spały a Harry oglądał coś w telewizji.Zaczął przełączać programy.Wstałam z kanapy i ruszyłam do łazienki.Wykąpałam się i założyłam moją koszulę nocną z serduszkiem na środku z Victoria's Secret. Zeszłam na dół do salonu i spojrzałam na Hazzę.Gdy mnie zobaczył uśmiechnął się uroczo pokazując rząd śnieżnobiałych zębów.Odwzajemniłam uśmiech,podeszłam do niego i usiadłam mu na kolanach przytulając się do niego.
-Wiesz..Tak sobie myślę..i chyba przytyłam trochę.-Powiedziałam.
-Victorio..Byłaś i jesteś chuda a dodatkowo piękna..-Zamruczał mi do ucha.
-Ale ja tak nie myślę!-Upierałam się.
-To może pobiegamy jutro lub w inny sposób spalimy kalorie?-Próbował ukryć wybuch śmiechu.
-Mam pomysł na zgubienie kalorii- mruknęłam.
-Naprawdę?Opowiedz mi o nim.
-Może lepiej ci pokażę-oznajmiłam i wpiłam się w usta mojego narzeczonego,na co on szybko odwzajemnił pocałunek,podniósł mnie i zaniósł do naszej sypialni gdzie położył mnie na łóżku i wybuchnęliśmy śmiechem.Zamknął drzwi i zaczęliśmy naszą cudowną wspólną noc...

2 TYGODNIE PÓŹNIEJ

Dziś dzień ślubu. Danielle razem z Perrie zorganizowały to tak że uroczystość powinna przejść zgrabnie w wesele.Siedziałam właśnie w łazience i kończyłam zapinać moją suknię razem z Em gdy zaczęła lecieć muzyka..To był znak że trzeba iść już..Wstałam i powoli zeszłam po chodach na dół.Kate szła za mną i sypała kwiatki.Podniosłam wzrok i zobaczyłam że pod czymś w rodzaju altanki stał mój narzeczony ubrany w czarny smoking. Podeszłam do niego w rytm muzyki i złapałam go za rękę.Stanęliśmy przodem do Księdza i zaczęliśmy słuchać..Co chwilę zerkałam na Harrego myśląc że to tylko piękny sen z którego zaraz się obudzę.Mój narzeczony zaczął mówić.
-Ja Harry biorę Ciebie Victorio za żonę i ślubuję ci miłość,wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci.
-Ja Victoria biorę Ciebie Harry za męża i ślubuję ci miłość,wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci.
-Od tej chwili jesteście błogosławionym małżeństwem.Możesz pocałować Pannę Młodą.-Oznajmił ksiądz,a Harry zbliżył usta do moich i złożył na nich gorący i namiętny pocałunek. Posypały się brawa i gratulacje. Po całej uroczystości i weselu pojechałam razem z Harrym samochodem do naszego domu gdzie czekała na nas Danielle razem z małymi.
-Gratuluję wam zakochańce.-uśmiechnęła się i przytuliła mnie i mojego męża.-A teraz bierzcie walizki i jedzcie na lotnisko bo się spóźnicie.
Nasz miesiąc miodowy miał odbyć się w Hiszpanii..gdzie było 30 stopni w cieniu..Danielle,Liam,Em i Zayn mieli zamieszkać razem w naszym domu przez czas kiedy my będziemy "wypoczywać".Arię i Kate zostawiliśmy pod ich opieką. Harry wziął mnie za rękę i zaprowadził do Taksówki, a nasze bagaże wsadził do bagażnika i ruszyliśmy na lotnisko..
Kiedy wylądowaliśmy było strasznie ciepło.Przed wyjazdem zdążyłam się przebrać w krótkie szorty i koszulkę na ramiączkach.Okazało się że Hazza zorganizował nam mieszkanie z salonem,kuchnią,sypialnią i 2 łazienkami.No tak..Zawsze o wszystkim myśli.Uśmiechnęłam się pod nosem,wzięłam walizkę i ruszyliśmy do naszych drzwi.Weszliśmy a Harry zostawił bagaże i powiedział.
-Muszę iść jeszcze coś załatwić a ty przez ten czas możesz się odświeżyć.-Mrugnął porozumiewawczo i wyszedł a ja wzięłam swoją kosmetyczkę,szlafrok i walizkę i ruszyłam do łazienki.Wykąpałam się,nałożyłam na ciało balsam i zarzuciłam szlafrok.Zmyłam resztki makijażu i maznęłam oczy leciutko srebrną kredką a usta krwistoczerwoną szminką.Schyliłam się i otworzyłam swoją walizkę,a to co zobaczyłam zdziwiło mnie a potem wkurzyło.Cała walizka była pełna koronkowej bielizny..Znalazłam też kartkę z podpisem
DLA VICKI OD EM I DAN.
Hej! Mamy nadzieję że nie będziesz zła,ale musiałyśmy!Nie możesz w miesiącu miodowym chodzić w starej koszuli nocnej! Mamy nadzieję że będziesz się fajnie bawić w nocy..Potem nam opowiesz..Powodzenia.;*
Dan i Em.: *

Te słowa sprawiły że na moje policzki przyszły rumieńce..Wzięłam jeden z odważniejszych kompletów składający się z czarnego stanika i majtek,założyłam go rozpuściłam włosy zarzuciłam na siebie szlafrok i nie patrząc w lustro wyszłam gdyż wiedziałam że stchórzę jeżeli się zobaczę w tym stroju. Przy dużym łóżku małżeńskim stał Harry w samych bokserkach.Kiedy mnie zobaczył uśmiechnął się uroczo i podszedł do mnie łapiąc mnie z tyłu za talię.
-I jak tam pani Styles?Odświeżona?Zrelaksowana?-Zamruczał.
-Oczywiście.-oznajmiłam spokojnym głosem.
-Bardzo czy malutko?-Zapytał.
-Nawet nie wiesz jak bardzo.-oznajmiłam i w tym momencie odwróciłam się do niego twarzą.-I nigdy nie zgadniesz.
-Chcesz się przekonać?-Nie czekał na moją odpowiedź tylko przytulił mnie mocno do siebie i rękoma zsunął mój szlafrok i odsunął się na ułamek sekundy i zaniemówił..
-Nie podoba ci się?-zapytał zdziwiona i za razem smutna
-Hm...Nie wiem jak to powiedź..Śliczna?Niee..Piękna?Niee..Seksowna?Też nie,..Nawet połączenie tych trzech wyrazów nie odda nazwy twojego wyglądu.-powiedział i uśmiechnął się.
-Dziękuję..Nie wiedziałam czy ci się spodoba..-Oznajmiłam i pocałowałam go lekko w usta i już po kilku sekundach oderwaliśmy się od siebie.Spojrzałam na niego i popchałam go lekko na łóżko na które usiadł a ja mu na kolanach.
-Mam pomysł.
-Jaki-zapytałam z zaciekawieniem.
-Może zamiast mówić ci jak wyglądać pokaże ci co sądzę.-I nie czekając na moją odpowiedź wpił się w moje usta i zaczął rozpinać mi stanik,ale najpierw tak się przewrócił że leżałam na kanapie a on pochylał się nade mną.Zaczęliśmy się śmiać ale już po chwili zaczęliśmy długi namiętny pocałunek który miał być początkiem cudownej nocy...

NEXT DAY.;3

Następnego dnia obudziłam się ok 13.30 całkiem naga w dużym łóżku.Chciałam przytulić się do Harrego jednak nie było go koło mnie.Na podłodze leżał mój szlafrok,który szybko na siebie założyłam.Wstałam z łóżka i powoli poszłam do salonu,a potem do kuchni w poszukiwaniu mojego męża.Zobaczyłam go w samych czarnych bokserkach stojącego tyłem do mnie i coś gotującego. Uśmiechnęłam się, i na palcach podeszłam do niego i złożyłam na jego policzku całusa.
-Hej.Jak się spało?-Zapytał i pocałował mnie w czoło.
-Z tobą zawsze dobrze.-Odpowiedziałam z uśmiechem.-A co ty tu robisz?
-Jak to co?Szykuję śniadanie dla mojej żony..A raczej obiad.Jest już 14.12.-Powiedział ze śmiechem.
-Pójdę się ubrać.-Oznajmiłam.
-Jak dla mnie możesz zostać tak ubrana.-Zamruczał i położył swoje dłonie na mojej talii.
Zaśmiałam się tylko i poszłam do łazienki gdzie dalej leżała moja walizka.Wyjęłam z niej jedną z niewielu sukienek które spakowały mi dziewczyny.Ta była wąska i różowa.Zaczęłam czesać włosy i zobaczyłam że na mojej szyi widnieje mała malinka.Uśmiechnęłam się pod nosem.Gdy umalowałam się i uczesałam wyszłam z toalety i zjadłam śniadanio-obiad który przygotował mi mój mąż.Na szafce przy telewizorze stał zegar i mój telefon. Była 15.47. Miałam 1 wiadomość.
Hej.Jak tam?Tęsknię już za tobą!:c Dzieci są grzeczne! Nie spieszcie się z powrotem! Emilia. xox;*
Uśmiechnęłam się i już chciałam wstać gdy nagle poczułam straszny ból brzucha,który ustąpił po kilku sekundach.Spojrzałam zdezorientowana wstałam i poszłam do kuchni po filiżankę kawy.Zobaczyłam kawę w filiżance a obok kartkę z napisem "Na koszt firmy A." Wypiłam duszkiem napój i poszłam w stronę sypialni w której siedział Harry..Uśmiechnęłam się do niego i pokazałam palcem na łazienkę.Mój mąż zrozumiał że chcę pobyć sama,bo wstał pocałował mnie w czoło i poszedł do salonu.Zamknęłam za nim drzwi i szybkim krokiem ruszyłam do łazienki gdzie leżała moja kosmetyczka a w niej mniejsza z lekami.Były tam tabletki przeciwbólowe.Łyknęłam jedną i spojrzałam w lustro.Moje oczy przyjęły ciemną barwę.Nagle wszystko zaczęło wokół mnie wirować.
-Harry!-Krzyknęłam.
Mój mąż po minucie był już obok mnie.
-Co się dzieje?-Zapytał wyraźnie zdenerwowany.Złapał mnie w talii,wziął na ręce i przeniósł aż do salonu gdzie położył mnie na sofie.
-W głowie mi się kręci...To ta kawa...Coś z nią było nie tak...Była jakaś gorzka..-Mruknęłam..
-Już dobrze..Dzwonię po lekarza który tu pracuje..Niedługo powinien tu być..-Zaczął szukać telefonu.Kiedy lekarz przyszedł wszystko zaczęło dziać się bardzo szybko.Doktor podał mi jakieś lekarstwo i powiedział bardzo spokojnym głosem.
-Kawa którą pani wypiła miała zawartą kropelki soku kwaskowatego który jest bardzo szkodliwy w zawarciu dużej ilości.Jednak szybka pomoc zdziała tu bardzo dużo.
-A od czego są te zawroty głowy i ...nagły ból brzucha?-zapytałam.
-Podwyższone ciśnienie,ciąża,zatrucie..Może być 100 przyczyn...Na razie nie podam Pani szczegółowych wyników..Proszę nie pić kawy przez co najmniej 3 dni. A teraz przepraszam ale muszę wyjść.Do widzenia. -I wyszedł.
-Ciąża?-Szepnęłam.-To niemożliwe..
-Możliwe-Odezwał się Harry.-Ale to się okaże za parę tygodni.A teraz odpoczywaj.Pocałował mnie w czoło i wyszedł z salonu do sypialni a ja zmęczona,wyczerpana i z bolesnym brzuchem zasnęłam na kanapie z krążącymi myślami..Ciąża?Ale to naprawdę niemożliwe..Przecież..Niedawno urodziłam Arię..Nie możemy mieć 2 dzieci plus Kate! I tak myśląc zapadłam w głęboki sen..

-------------------------------------
Hej Hej Hej moje dziubki.<3
Jak tam?Jaka pogoda? U mnie słoneczko i prawie 30 stopni a ja chora w domu.-.- ;/
Jak wam się podoba nowy rozdział? Powiem wam tylko że w nastęnych będzie się działo.;*
♥Madzia♥

wtorek, 10 czerwca 2014

Rozdział 11/ Tylko nie wiem czy ty chcesz.

Obudziłam się w długiej,jasnej sali na łóżku z metalowymi poręczami.Po kilkusekundowym opóźnieniu zdałam sobie sprawę że leże w szpitalu.Chciałam wstać,i już zaczęłam podnosić głowę gdy poczułam nagle ból przeszywający plecy i ramiona.Zdziwiona,zszokowana,przerażona i cierpiąca krzyknęłam głośno i donośnie.Przesz szerokie drzwi wpadł lekarz a za nim Harry. Jednak mnie to nie uspokoiło.
-Co się stało panno Victorio?!-Zapytał zdenerwowanym tonem lekarz.
-Plecy...Ramiona...Boli..pomocy..-zaczęłam jąkać się,gdy wnet ból znowu się ponowił i zaczęłam jeszcze głośniej krzyczeć aż z oczu zaczęły kapać mi łzy..Doktor wyjął z szuflady szafki która stała obok łóżka jakąś tabletkę i kazał mi ją połknąć tłumacząc że to środek przeciwbólowy.Nie zastanawiając się długo połknęłam tabletkę,a po paru sekundach ból zaczął powoli ustępować..Lekarz stanął za mną i zaczął oglądać środek mojego bólu...Wziął maść i nakremował nią moje plecy i ramiona,a gdy to zrobił podszedł do drzwi i oznajmił
-Nie może się pani ruszać przez parę dni i najlepiej gdyby ktoś przy pani był z rodziny, gdyż w każdej chwili może być potrzebna pani osoba do pomocy z ubraniem albo czymś podobnym.Ma Pani szczęście że pan Harry nie spanikował i zawiózł panią tutaj,gdyż upadek ten mógł spowodować bardziej poważne obrażenia.-Odwrócił się i chciał wyjść,jednak moje pytanie nakazało mu się zatrzymać:
-Ale dlaczego..upadłam..I co z moim maleństwem?Czemu znowu zemdlałam?-poczułam jak robię się nerwowa
-Spokojnie Panno Victorio.Nerwy nic tu nie dadzą,tylko pogorszą.Z pani maleństwem wszystko dobrze,a dokładnie z dziewczynką- Na te słowa uśmiechnął się a ja czułam na sobie wzrok Harrego, ale słuchałam dalej lekarza-A to dlaczego pani zemdlała jest zrozumiałe.Cierpi pani na chorobę serca,która nie jest poważna ale trzeba na siebie bardzo uważać przy tym. Każde zdenerwowania,czy podwyższone ciśnienie grozi zemdleniem a potem nawet... poważnymi problemami zdrowotnymi.A teraz przepraszam ale muszę wrócić do pracy papierkowej.-Uśmiechnął się smutno i wyszedł,a ja spojrzałam wreszcie na Harrego który patrzył na mnie z czułością.
-Cieszysz się że mamy dziewczynkę?-Zapytał i podszedł do mojego łóżka.
-Bardzo!Już ją kocham.-Oznajmiłam i uśmiechnęłam się do Hazzy,a on do mnie podszedł i czule pocałował...

*4 TYGODNIE PÓŹNIEJ* 

Dokładnie 6 dni temu wróciłam ze szpitala,a pomimo tego,dalej nie czułam się najlepiej.Nie mogłam dźwigać i nosić ciężkich przedmiotów,a musiałam za to ograniczyć kawę co przyszło mi z trudem. Przed powrotem do domu zrobiłam badanie USG i okazało się że moje maleństwo rośnie w niesamowitym tempie i dodatkowo na 90% ma być zdrowe. Na samą myśl o tym moje serce się radowało.Harry kupił mi sukienkę i tunikę żebym mogła się w tym czuć swobodnie ze swoim brzuchem, a naszej małej nienarodzonej jeszcze dziewczynce małe czerwone i różowe body.Usłyszałam wibrację telefonu i bez strachu wzięłam go do ręki.Spojrzałam na numer i podpis..Była to Martina.Moja jedna z bliskich kuzynek,z którą miałam kontakt aż do czasu mojego wyjazdu do NY.Odebrałam.
-Tak słucham?-odezwałam się wesołym głosem.
-Vick?-Nie czekając na moją odpowiedź zaczęła mówić dalej, a jej słowa sprawiły że dobry humor odszedł ode mnie.-Musimy porozmawiać! Twoi rodzice jechali do nas i wpadli w poślizg!
-Nic im nie jest?-Zapytałam spokojnie,gdyż nie podejrzewałam tragicznych wieści.
-Przykro mi..Ale oboje umarli..-Powiedziała a ja zamilkłam na dłuższą chwilę i już chciałam się odezwać kiedy wyprzedziła mnie Martina.-Victoria! To nie wszystko..Jest jeszcze coś..
-Co takiego?
-Z nimi autem jechała..Kate..-
-Co?! To nie może być prawda! Kate jest jeszcze taka mała!-Zaczęłam krzyczeć a po policzkach poleciały mi łzy.Kate była moją młodszą siostrą która zawsze trzymała zawsze moją stronę i...była po prostu najukochańsza i to z nią trudno było mi się rozstać..
-Victoria! Kate żyje! Pogotowie dało radę ją uratować dzięki zapiętym pasom i fotelikowi! Ale jest jeden problem..Mała ma dopiero 3 latka i nie ma osoby która by się nią zajęła..Ja nie mogę bo mam pracę na pełen etat i nie mam pieniędzy na opiekunkę..-Zaczęła coś opowiadać jednak jej przerwałam.
-Martina!Ja nie wiem czy dam radę..Ja..jestem w 3 miesiącu ciąży a mój narzeczony jest piosenkarzem i na 100% go znasz,gdyż jest to Harry Styles. I mam jeszcze chorobę serca,nie mogę się denerwować bo mdleję i mogę mieć problemy ze zdrowiem,a poza tym nie mogę podjąć sama tej decyzji.
Martina umilkła tylko na ułamek sekundy.
-To cudownie! Gratuluję! I tak znam twojego narzeczonego szczęściaro!Ale porozmawiaj z Hazzą i może..Może jakoś dacie radę...Na razie mała mieszka u mnie ale muszę wrócić do pracy a na opiekunkę mnie nie stać..Muszę kończyć..Zadzwoń jak zdecydujesz.-Powiedziała i rozłączyła się.
Usiadłam na kanapie.Była 15.50.Za chwilę powinien wrócić Harry.Zaczęłam rozmyślać..Wziąć Małą czy nie? Myślałam o wszystkich za i przeciw gdy nagle usłyszałam dźwięk otwieranych drzwi i głos Harrego:
-Hej kochanie.Wróciłem.
Nie odpowiedziałam,tylko czekałam aż narzeczony wejdzie do salonu.Wszedł z uśmiechem,który zniknął gdy powiedziałam mu trzęsącym się głosem że musimy porozmawiać.
-Co się stało słonko?-zapytał i szybko podszedł do mnie.
Opowiedziałam mu historię mojej rodziny i wypadku, i decyzji z Kate..Gdy skończyłam opowiadać bałam się spojrzeć na niego.
-Czyli w wolnym tłumaczeniu,chcesz abyśmy zaopiekowali się Kate,tak?A ona ma trzy latka?-Zapytał tak spokojnym głosem że aż się wzdrygnęłam.
-Tak..Tylko nie wiem czy ty chcesz...-Szepnęłam.
-Victorio.Jakąkolwiek podejmiesz decyzję będę ją szanował a co do Kate..To hm..Oczywiście że możemy ją wziąć do siebie.Tylko pomyśl..Czteroosobowa szczęśliwa rodzina!-Wykrzyknął i przytulił mnie lekko do siebie a ja uśmiechnęłam się i oznajmiłam że jest najlepszym narzeczonym na świecie,na co on tylko się zaśmiał.Kiedy zadzwoniłam do Martiny ucieszyła się z nowych wieści i zarezerwowała bilet dopiero za 1 miesiąc gdyż była teraz z Małą u dziadków a potem chciała jeszcze pozwiedzać trochę kraju i cieszyć się z pozostałości urlopu. Okazało się że Harry chciał abym spotkała się dziś z całą reszty 1D i ich dziewczynami gdyż ostatnie spotkanie nam nie wyszło.Zaprosiliśmy ich do nas a mianowicie do domu Harrego gdzie mieszkaliśmy.Mój dom sprzedaliśmy, a jego mieszkanie było duże i piękne. Ubrałam sukienkę od mojego chłopaka i białe balerinki.Razem zrobiliśmy kolację,gdy ktoś zapukał do drzwi,a ja poszłam otworzyć.Okazało się że wszyscy chłopacy razem z dziewczynami przyszli już z wesołymi minami.Wpuściłam ich do mieszkania gdzie się przywitaliśmy,a nasi goście poszli do salonu razem z Hazzą a ja zaczęłam przynosić potrawy na stół,przysłuchując się ich rozmowom.Zanosiłam właśnie rybę i już miałam wrócić się do kuchni po sałatkę gdy usłyszałam głos Louisa.
-Słyszeliście nowinkę o Taylor?-Wszyscy siedzieli cicho i kręcili głową,na co Lou przewrócił oczami i zaczął opowiadać -Podobno znalazła sobie chłopaka,który pochodzi z Polski,ma na imię Adrian i ma 21 lat. Ciekawie się zapowiada co nie?-Wszyscy wybuchli śmiechem tylko nie ja..Skądś znałam tą osobę..A może to tylko przypadek? Zaniosłam resztę potraw i usiadłam obok Hazzy który objął mnie ramieniem.Po 2 godzinnej zabawie i rozmowie 1D i dziewczyny zaczęli ruszać w drogę do domu, a ja zostałam sama z narzeczonym i myślałam że będziemy mogli razem porozmawiać i się pośmiać jednak byłam tak zmęczona że zasnęłam na kanapie..

*NASTĘPNY DZIEŃ*

Obudziłam się wyspana i w dobrym samopoczuciu.Była dopiero 7.50 Zobaczyłam kartkę na stole podniosłam ją i przeczytałam z uśmiechem.
Hej!
Myślałem że porozmawiamy czy coś..A ty mi zasypiasz na kanapie.Ale i tak cię kocham a jak śpisz to jesteś słodka! Wrócę około 14 ale jak coś to dzwoń.
Twój Harry xoxo

Usiadłam prosto na kanapie i zobaczyłam że na stoliku leży talerzyk z 2 kanapkami. Uśmiechnęłam się,ugryzłam kawałek chleba i włączyłam facebooka i twittera..Na TT zobaczyłam tonę hejtów od Directioner i Taylor że jestem szmatą i suką..A to co zobaczyłam w komentarzach zdziwiło mnie..Kilkanaście Directioner,1D i Danielle Pierrie i Demi i Emilii powiedzieli że mają się ode mnie odczepić i nie psuć mojego szczęścia..Uśmiechnęłam się i weszłam na profil Taylor..Było tam zdjęcie jej i Adriana..Mojego byłego.Olałam to,wstałam ubrałam się i posprzątałam..Prawie każdy dzień tak wygląda pomyślałam i usiadłam wygodnie na kanapie gdzie zasnęłam.

---------------------------
Sorry że taki nudny ale nie mam za bardzo weny.;/ Komentujcie.<3
♥Madzia♥

poniedziałek, 2 czerwca 2014

Rozdział 10/To chyba sen

3 tygodnie później

Tydzień temu wyszłam ze szpitala.Harry ciągle bacznie mnie obserwuje i przygląda się z niepokojem kiedy sięgam po "ostre" narzędzia.Rozumiem jego opiekuńczość,troskę i strach ale nie lubię jak ktoś mnie niańczy,ale kiedy mu to powiedziałam uśmiechnął się i powiedział że jestem "interesującym obiektem" do obserwacji więc nie spuszcza mnie z oczu.Pomyślałam że to miłe z jego strony.Taylor została zatrzymana przez policję pod zarzutem składania gróźb,jednak po kaucji ją wypuszczono.Moje życie wróciło do normy! Uśmiechnęłam się.Myłam właśnie naczynia po obiedzie który przygotował mój chłopak.Dziś zaprosił mnie na  kolację i kazał mi się ubrać ślicznie gdyż ma mi coś ważnego do zakomunikowania. Spojrzałam na zegar-była 15.56. Zakręciłam wodę,weszłam po schodach do swojej garderoby i wyciągnęłam srebrną sukienkę i buty na obcasie. Na dnie starej szafy znalazłam mała,czarną,skórzaną torebkę. Wzięłam ze swojego pokoju kosmetyczkę i ruszyłam do łazienki.Wykąpałam się,umyłam i wysuszyłam włosy.Założyłam moją szlafrok i zaczęłam się malować.Nałożyłam podkład,tusz do rzęs,kredkę i malinowy błyszczyk.Założyłam sukienkę i zaczęłam czesać swoje długie włosy.Zrobiłam koka i włożyłam na nogi swoje szpilki.Do torebki włożyłam telefon,klucze,lusterko.Zeszłam po schodach i spojrzałam na zegar.Wybiła 17.00. Z Harrym umówiłam się w dużej ekskluzywnej restauracji,gdzie miał na mnie czekać o 17.30. Wyszłam z domu i szybkim krokiem szłam w stronę ulicy gdzie znajdował się budynek gdzie miałam umówione spotkanie. Weszłam niepewnie do środka i zobaczyłam stoliki z białym obrusami,przy których siedzieli ludzie. Jednak jeden był wyjątkowo przygotowany i to on przyciągnął moją uwagę.Na białym obrusie stał duży wazon, a po 2 stronach stoliku były talerzyki i...świece! Spojrzałam na osobę siedzącą przy stoliku i z westchnieniem podeszłam do niego.
-Hej.Mam nadzieję że długo nie czekałeś.-Powiedziałam i pocałowałam w policzek Harrego.Uśmiechnął się.Był zdenerwowany.Usiadłam naprzeciwko niego i uśmiechnęłam się zachęcająco.Mój chłopak wstał wziął głęboki wdech wziął mnie za rękę.Wstałam zdezorientowana. Hazza westchnął i ukląkł na jedno kolano i wyjął coś z kieszeni.."O Mój Boże-pomyślałam-To chyba sen"
-Victorio.-Harry odezwał się swoim pięknym,donośnym głosem tak że wszyscy spojrzeli na nas.Zarumieniłam się i słuchałam dalej-Moja droga i kochana Victoria.Tyle razem już przeszliśmy, i chciałbym się Ciebie zapytać czy zostaniesz moją żoną?-Spytał i spojrzał wreszcie na mnie spod osłony swoich rzęs..Moje ręce zaczęły się trząść...Co robić?! Krzyczało we mnie..Wszyscy patrzeli zaciekawieni i czekający na moją ważną i niecodzienną w moim życiu decyzję..Spojrzałam w oczy mojemu ukochanemu i to co miałam zamiar teraz mu powiedzieć zmieni i jego i moje życie.
-Harry. Jesteś moim drugim chłopakiem, jednak tylko Ciebie kocham najbardziej na świecie, i tylko z Tobą chcę spędzić resztę swojego życia.I chociaż moją duszę rozdarło na dwie części o przeciwnych zdaniach,to ja wybieram tą silniejszą która włada najmocniejszym uczucie -Miłością.Dlatego tak.Wyjdę za Ciebie. -Uśmiechnęłam się,posypały się oklaski a Harry założył na mój palec złoty pierścionek z diamencikiem na który wyryto nasze inicjały.Mój narzeczony wstał i na oczach wszystkich pocałował mnie bardzo namiętnie.Usiedliśmy do naszego stolika,zjedliśmy kolację i wyszliśmy na dwór.Harry wziął mnie w ramiona i zaczął obracać na środku ulicy. Zaczęłam się śmiać razem z narzeczonym.Prosto pojechaliśmy do domu gdzie spędziliśmy resztę cudnego wieczoru a potem caałą noc.
------------
Następnego dnia rano obudziłam się i rozejrzałam po pokoju.Nikogo w nim nie było oprócz mnie.Westchnęłam i zeszłam na dół po schodach gdzie zobaczyłam kartkę na stole i małe pudełko.Przeczytałam liścik
Hej Złotko! Musiałem wyjść ale mam coś dla Ciebie! W kartoniku znajdziesz prezencik ode mnie,zapakowane śniadanko, a na blacie obok kuchenki stoi gorąca kawa taką jaką lubisz. Wrócę około 14.00. Już tęsknię.Kocham Cię 
Harry xoxo
Uśmiechnęłam się i zajrzałam do kartonika..Na śniadanie mój narzeczony zrobił mi kanapki a kawa była jeszcze gorąca. Zainteresowało mnie pudełeczko w kształcie serduszka, ale pierw postanowiłam się pożywić. Gdy już to zrobiłam otworzyłam pudełeczko i wzruszyłam się. Znalazłam tam wisiorek i kolczyki z zawieszką serduszka.Uśmiechnęłam się.. Usłyszałam dźwięk telefonu.To Harry napisał SMS.
Zapomniałem Ci napisać.Dziś o 19.00 mam spotkanie z całym moim zespołem i ich dziewczynami w tym z Emilii.Oczywiście idziesz ze mną.Kocham Cię.Mam nadzieję że prezent się podoba.;* 
Harry xoxo
Westchnęłam i  zabrałam się do porządków.Odkurzyłam,pozmywałam a potem wzięłam gorącą i weszłam do salonu obejrzeć telewizję..aż w końcu zasnęłam..
............
Poczułam że któż bawi się moimi włosami,i całuję mnie w czoło.
-O obudziła się moja śliczna śpiąca królewna- po głosie rozpoznałam że to Harry. Uśmiechnęłam się i ziewnęłam.Usiadłam mu na kolanach i zapytałam:
-Wstałam wstałam bo komuś się już nudzi. Może mi powiedz z jakiej okazji mamy się spotkać z twoimi przyjaciółmi?
-A zaręczyny?I ciąża?To co?-Zapytał i pocałował mnie w policzek.Uśmiechnęłam się,wstałam i ruszyłam do garderoby gdzie ubrałam czarne leginsy i długą tunikę o kolorze kawy z mlekiem.Umalowałam oczy tylko tuszem i kredką i wyszłam.Była już 18.40.
-No chodź już! Spóźnimy się.
Zeszłam na dół i ruszyłam z Harrym w stronę taksówki którą zamówił w czasie gdy ja się przygotowywałam. Weszliśmy do restauracji.Zobaczyłam Emilię która trzymała za rękę Zayna, oraz Liama,Louisa i Nialla. Każdy z nich stał z jakąś dziewczyną,których nie znałam.Spojrzały na mnie uśmiechnęły się i zaczęły do mnie podchodzić.
-Hej,jestem Danielle. Dziewczyna Lousia.Miło mi Ciebie poznać.-Uśmiechnęła się i mnie przytuliła.Za nią stały 2 wysokie dziewczyny.
-Hej. Jestem Perrie a to Demi. Wreszcie się spotykamy.
Po kilku powitaniach usłyszeliśmy jak ktoś wchodzi do środki i gwiżdże,a chwilę potem się śmieje.Ten głos wszędzie bym rozpoznała..To była Taylor.
-O! nową parę widzę.Gratuluję.A już myślałam że umrzesz suko jednak moje prace spełzły na niczym,ale lepiej trzymaj się ode mnie z daleka.-oznajmiła i wyszła z restauracji..Zrobiło mi się słabo..Spojrzałam na Harrego.Złapał mnie za rękę i zaczął prowadzić do stolika..Gdy do niego dotarliśmy puścił mnie,co było błędem. Zaczęło mi się kręcić w głowie, i tracąc resztę równowagi runęłam na podłogę uderzając plecami o chłodną podłogę pokrytą kafelkami..Poczułam ciepłą ciesz cieknącą mi z głowy i rąk..Wszyscy stali jak poparzeni, jedynie Harry nie spanikował, wziął mnie na ręce i zaczął nieść w stronę taksówki, a ja straciłam przytomność i zapadła ciemność.

_----------------------------

HEJ HEJ HEJ!♥
Moja przyjaciółka -Aga - już doczekać się nie mogła więc to specjalnie dla niej.;*
Proszę bardzo kochana.♥
♥Madzia♥

sobota, 31 maja 2014

Rozdział 9/Przebudzenie

Vicki była przypięta do kilkunastu kabelków,które odchodziły od jej rąk, twarzy... Jeden podłączony był do monitora.Z kilku sekundowym opóźnieniem zorientowałem się że pokazuje jak pracuje serce Victorii,co podkreślało jeszcze bardziej dramatyczną sytuację Vicki,gdyż jej serce zatrzymywało się na sekundy albo zaczynały dudnić niczym bębny..Usiadłem na plastikowym krzesełku obok łóżka gdzie leżała moja dziewczyna.Wziąłem ją za rękę i patrzałem...Siedziałem tak około 3 godzin gdy nagle serce Vicki zaczęło bić strasznie głośno i szybko.Nim zorientowałem co się dzieję Victoria zaczęła krzyczeć i otwierać oczy...

*OCZAMI VICTORII*

Unosiłam się w głębinach.. Wszystko było takie ciemne i niewyraźne...Moją pamięć zdobiła czarna plama,przez którą nie zapamiętałam niczego z ostatnich wydarzeń..Wnet powietrze uniosło mnie wysoko że poczułam się jakbym leciała.Uśmiechnęłam się i spojrzałam w dół, gdzie większość powierzchni zajmowała czarna przestrzeń i domu..Nagle jedno mieszkanie mnie zainteresowało...Było duże,i jakieś...znajome..Coś poderwało mnie i znalazłam się przed oknem tego domu,zerknęłam przez okno i ... rozpoznałam wnętrze.. To było coś co znałam od kilku lat..Coś co należało do mnie..Coś co kupiłam..TO BYŁ MÓJ DOM! Wnet zauważyłam osobę która przechadza się po domu..Był to Harry.Był uśmiechnięty i szczęśliwy.Na podłodze w salonie siedziała 2 małych dwurocznych dzieci bawiących się misiami.Uśmiechnęłam się. "Pewnie zaraz wyjdę z kuchni i okaże się że jestem najszczęśliwszą matką i dziewczyną na ziemi" Pomyślałam, ale zaraz gdy tylko zakończyła się ta myśl zobaczyłam postać wychodzącą właśnie z kuchni..jednak to nie byłam ja. Była to dziewczyna o blond włosach i jasnej cerze..Uśmiechnęła się promiennie odsłaniając białe zęby.. To Taylor.. Podeszła do Harrego dała mu całusa i usiadła obok niego na kanapie przytulając się do niego patrząc z czułością na dzieci..Zaczęłam walić w okna i drzwi,krzyczeć i płakać jednak nikt mnie nie widział i nie słyszał,jakby mnie tam w ogóle nie było..Nagle coś dotknęło mojego ramienia i czym prędzej obróciłam się.Przede mną stała osoba która miała zatroskaną minę.
-Pamiętasz coś?Co się stało przed tym zanim tu trafiłaś?-zapytał słodkim zmartwionym głosem.
-Nie..Pamiętam tylko że Taylor wysłała mi SMS jak Harry ją całuję tym samym potwierdzając że mnie zdradza.-powiedziałam ochrypłym głosem od nadmiaru emocji.
-To teraz przypomnij sobie wszystko!-Oznajmił i dotknął ręką mojego czoła.Wnet coś pociągnęło mnie i znowu unosiłam się jakby na wietrze.Wszystko ustało a ja zobaczyłam swój dom,salon i kanapę na której siedzę ja....Otworzyłam szeroko oczy i doznałam olśnienia.Wszystko mi się przypomniało! SMS ze zdjęciem,myśl że Harry mnie zdradza,roztrzęsienie,napisany przeze mnie list,żyletki,wino,kreski na rękach,próba odebrania sobie życia..Obrazy te jak w kinie zawitały przed moją twarzą..Za mną stał ten sam mężczyzna co przedtem przywrócił mi pamięć.Uśmiechnął się do mnie smutno i rzekł:
-Już teraz wszystko wiesz. Jednak musisz dowiedzieć się jeszcze czegoś.Ten SMS nie jest prawdziwy.To Taylor go do Ciebie wysłała,tylko po to żebyś znienawidziła Harrego i zniknęła z jego życia.Ale on cię nigdy nie zdradził,i kocha Cię najbladziej na świecie. Musisz z nim porozmawiać inaczej stracisz i jego i swoje maleństwo.-Po tych słowach popchnął mnie lekko a ja uniosłam się w powietrzu z krzykiem.
-Nie! Tylko Nie TO! Muszę żyć! Moje maleństwo też!-zaczęłam krzyczeć i szarpać się aż nagle..otworzyłam oczy i zobaczyłam stojącą nade mną pielęgniarkę,która patrzy na mnie z przerażeniem.Wybiegła z sali i wróciła z doktorem, a za nimi szedł....Harry. Patrzyli na mnie zdziwieni i zmartwieni.
-Witam.Jestem doktor Marcel.Pamięta Pani co się stało?-zapytał,poważnym acz sympatycznym głosem
-Tak.Pamiętam.-Gdy to powiedziałam z moich oczu zaczęły ciec łzy-A co z moim maleństwem?Nic mu nie jest?-zapytałam i znowu z emocji zaczęłam się trząść.
-Pani dziecko,jest słabe, jednakże żyje,a teraz proszę się uspokoić.Pójdę po lekarstwa na uspokojenie i zostawię Panią teraz ze swoim chłopakiem.-Uśmiechnął się i wyszedł a za nim pielęgniarka.W pokoi nastąpiła długa,napięta cisza,którą przerwał szept Harry:
-Dlaczego to zrobiłaś?Dlaczego na mnie nie zaczekałaś? Czemu uwierzyłaś SMS a nie mi?Zresztą to nie ważne. Wiesz co jest najgorsze?-Nie odezwałam się słowem tylko patrzałam na niego.-To że już myślałem że nigdy Cię nie zobaczę.!-zakrył oczy rękami.Podniosłam swoją dłoń i pogłaskałam go po policzku.
-Przepraszam...Przepraszam za to...Nie wiedziałam co mam robić...Dostałam tego SMS i ...postąpiłam pochopnie..Jednak musisz wiedzieć że żałuję tego i możesz mnie teraz nienawidzić za to,ale ja muszę żyć i muszę wychować nasze maleństwo,nawet jeżeli będę miała robić to sama..-Odpowiedziałam i nagle uciszyłam się gdyż Harry patrzył na mnie pierw zdziwiony a potem zdenerwowany.Jednak te emocje szybko opadły i spojrzał na mnie z czułością.
-Victorio.Cokolwiek by się zdarzyło ja zawsze będę przy Tobie i z Tobą.Nie ma takiej siły żeby nas rozdzieliło.-Gdy to powiedział nachylił się i pocałował mnie delikatnie w czoło.Wtedy wszedł doktor podał mi jakąś tabletkę i zaczął ściągać mój opatrunek na ręce który dopiero teraz zauważyłam.Moją rękę "zdobiły"kreski.Nie mogłam zbytnio długo na nie patrzeć,gdyż lekarz założył opatrunek i owinął ją czystym bandażem,spojrzał na monitor z którego dochodziło miarowe pikanie mojego serca i wyszedł z sali.Nagle mój telefon zawibrował i zobaczyłam że na szafeczce obok łóżka na którym leżałam jest moja torebeczka i telefon,po który sięgnęłam zdrową ręką.Zobaczyłam że mam nowego SMS.
I co? Jeszcze mnie popamiętasz suko!
Przeczytałam i pisnęłam! Harry szybko wziął ode mnie telefon przeczytał nową wiadomość i szybko wykręcił numer policji.Wyszedł na korytarz i zaczął rozmowę telefoniczną..Wrócił po kilku minutach.
-Już wszystko dobrze.Policja się nią zajmie.Nic ci już nie grozi.Jesteś bezpieczna.
-Przy Tobie zawsze czuję się bezpieczna-szepnęłam i uśmiechnęłam się nieśmiało, za co Harry mnie pocałował.I wszystko miało być dobrze..Za 2 tygodnie mam wyjść ze szpitala i chyba wszystko się dobrze ułoży..Wtedy tak myślałam, jednak nie wiedziałam że wszystko zmieni się o 360 stopni ale w złą stronę...

=======================================
Hej Hej Hej.<3
Wiem że nie pisałam parę dni,ale nie miała weny.:c A ten rozdział dedykuję komuś komu ufam,kogo kocham i kto jest najlepszą przyjaciółką ever.<3
DLA AGNIESZKI♥KC<3

Madzia♥